17-Nov-2008

De belastingillusie van België

DE BELASTINGILLUSIE VAN BELGIE

Zowel onder de vorige regeringen van Verhofstadt als de huidige regering van Leterme blijft men de illusie verkondigen dat u steeds minder belastingen betaalt. Niks is minder waar. Dat ondervindt u stelselmatig bij het betalen van uw rekeningen. De ministers hebben over de afgelopen jaren zoveel verschillende soorten belastingen ingevoerd en belastingswetten gemaakt dat men op den duur niet meer weet hoeveel belastingen men in totaal betaalt. Men heeft als het ware de belastingen in schuifjes verdeeld en door één specifieke belasting te verlagen wil men u verleiden door te stellen dat u minder belastingen betaalt, terwijl er zovele andere directe- en indirecte belastingen blijven stijgen.

In België bedraagt het overheidsbeslag zowat 45%. Met andere woorden: 45% van wat we verdienen gaat naar de staatskas. Dat is een enorm bedrag … en dan nog klaagt de regering dat er een begrotingstekort is. Met een dergelijke belastingsdruk behoren we tot de top 3 van de wereld en moet men ook niet verbaasd zijn dat fiscale fraude in dit land welig tiert.

Verouderd concept

Sinds minister Reynders in 2001 een belastingshervorming doorvoerde (dat is ondertussen ook alweer 7 jaar geleden) is er niets fundamenteels veranderd aan het concept van ons belastingsstelsel. Laat staan dat men een poging heeft gedaan om het belastingsstelsel te vereenvoudigen. Tussen het aanslagjaar 2000 en 2008 steeg het aantal rubrieken op uw belastingsbrief van 349 naar 628 waarvan de helft belastingsaftrekken zijn. Van een vereenvoudiging gesproken!

Met al die aftrekposten wekt de regering de illusie dat u minder belastingen betaalt. Maar u mag niet vergeten dat het effect van een aftrekpost pas 2 jaar na datum in uw belastingsafrekening wordt verwerkt. Hierdoor verdwijnt het verband tussen de uitgave die u gedaan heeft en de besparing die doet, terwijl u ondertussen ook wel de voorfinanciering heeft gedaan.

Zo blijft de regering ook teren op het feit dat de bedrijfsvoorheffing die u als werknemer maandelijks op uw bruto-wedde betaalt systematisch te hoog is. Met deze miljarden euro’s op jaarbasis financiert de regering haar begrotingstekort. Op zo een manier kunnen U en ik ook minister van Financiën spelen. Het principe van de goede huisvader is hier verder weg dan ooit.

Uit cijfers van de minister van Financiën blijkt dat iedere werknemer per maand gemiddeld 40 euro teveel bedrijfsvoorheffing betaalt. Op jaarbasis goed voor 480 euro. En dan maar beweren dat de regering Leterme iets doet aan de koopkracht.

Geen controles

De laatste tijd duiken steeds meer betrouwbare cijfers op die wijzen op ernstige gebreken en scheeftrekkingen bij de belastingscontrole. Steeds weer komt het op hetzelfde neer: ondernemers en particulieren in Vlaanderen lopen veel meer kans op een (grondige) controle dan ondernemers en particulieren in Brussel en Wallonië. Walen en Brusselaars die in het rood staan bij de belastingen krijgen ook veel vaker een kwijtschelding van hun schulden. Alle Belgen gelijk voor de wet? Dat dacht u maar…

De aanhoudende stroom negatieve berichten zorgt bij de ambtenaren voor steeds meer wrevel. Een directeur van Financiën schetste in een ontluisterend beeld van de fiscus (Het Laatste Nieuws, 13 november 2008). Vaststellingen zoals “onze belastingcontrole is een rommeltje”, “aan echte fraudebestrijding komen wij niet toe”, “98% van het personeel is niet meer gemotiveerd” zijn realiteit in plaats van fictie. En wat doe kapitein Reynders (MR) van de ministerie van Financiën: die laat begaan. Sterker nog: er is over de afgelopen jaren geen beterschap gekomen, het wordt nog elk jaar erger.

De directeur verklaart ondermeer : “Bij mij zitten mensen die ongeschikt zijn, maar ik moét daarmee voort. Probeer ik er iets aan te doen, dan krijg ik de vakbonden op mijn dak. En komt er toch eens